Θα χυθεί αίμα Σκηνοθεσία: Πολ Τόμας 'Αντερσον με τους: Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Ράσελ Χάρβαρντ, Πολ Ντάνο
Εμείς είμαστε από την Αμερική, και στην Αμερική ξέρουμε να ξεχωρίζουμε το καλό πετρέλαιο. Το αναγνωρίζουμε από το χρώμα του, από την υφή του, ακόμα κι από τη γεύση του. Το έχω φάει εγώ το πετρέλαιο με το κουτάλι, από τα γεννοφάσκια μου. Τώρα, ο παπάς της ενορίας μας δεν ξέρω αν του έχει την ίδια εκτίμηση, παρ' όλο που κι αυτός το έχει φάει επίσης, αν και νομίζω ότι εκείνος θα μπορούσε να κάνει καριέρα στο μποουλινγκ. Νομίζω ότι αυτήν την άποψη την έχει κι ο μπαμπάς για τον παπά, αλλά δεν έχει προλάβει να του το πει.
Τι δουλειά έχει τώρα η εκκλησία με το πετρέλαιο, θα μου πεις. Τι δουλειά έχει ο Μπους στο Ιράκ, θα σου πω. Α, καλά, είδες που δε συνενννοούμαστε; Ή μήπως συνεννοηθήκαμε;
Κλείσε τα μάτια. Φαντάσου ότι έχεις τη δυνατότητα να βρεθείς ξαφνικά στη Νότιο Αμερική και να παρακολουθήσεις το μεγαλύτερο συγκρότημα του πλανήτη στην περιοδεία τους "Vertigo" λίγα μόνο μέτρα από τη σκηνή, να νιώθεις τη δόνηση της μουσικής να σε διαπερνάει, τα φωτιστικά εφέ να σε μαγεύουν, και να νιώθεις σαν να είσαι πάνω στη σκηνή, σαν να μπορείς να αγγίξεις τις κιθάρες και να τραγουδάς μαζί με τους τραγουδιστές.
Σταμάτα να φαντάζεσαι. Άνοιξες τα μάτια; Ωραία. Ξέχνα τις ψηφιακές 3D κάμερες και τη φοβερή και τρομερή τεχνολογία 3ality λοιπόν, φώναξε την παρέα σου, βάλε το Vertigo στο cd player -με την ένταση στο max κατά προτίμηση- βγάλε και καμιά μπύρα απ' το ψυγείο και θα περάσεις πολύ καλύτερα. Σίγουρα πάντως δε θα ξενερώσεις καθισμένος με ποπ-κορν και πεπσι μέσα σε μια αίθουσα του village, να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο χαμηλά η μουσική σε μια ταινία-συναυλία των U2.
Α, θα χάσεις βέβαια τα "σύντομα κοντά σας" σποτάκια από τις ταινίες 3d οι οποίες δείχνουν πραγματικά εντυπωσιακές, αλλά τουλάχιστον θα περάσεις καλά. Κι οι φίλοι καλύτερα.
Πριν ο Διάβολος καταλάβει ότι πέθανες με τους: Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Ίθαν Χοκ, 'Αλμπερτ Φίνεϊ, Μαρίζα Τομέι
Κοιτάξτε, εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να προασπίσω την αξιοπρέπειά μου. Τώρα για το πώς έγινε η κατάσταση μπουρδέλο, ρωτήστε τον αδερφό μου που τα σκάτωσε. Εγώ είμαι λογιστάρα, όχι κανάς τυχαίος, με την κοστουμιά μου, με τη γυναικούλα μου και εν πάσει περιπτώσει καθώς πρέπει άνθρωπος. Η κόκα είναι απλά ένα γκρίζο σημείο στη ζωή μου. Και τέλος πάντων η ουσία είναι ότι δεν είμαι και κανένας εγκληματίας. Κοίταξε να δεις, σε πολιτισμένη χώρα ζούμε, πρέπει να υπερασπιστούμε την οικογένεια και την περιουσία μας, δεν είμαστε τίποτα απολίτιστοι χωρίς αρχές και αξίες. Εντάξει, λίγο εύκολο χρήμα δεν αρνήθηκε ποτέ κανείς, ούτε εσύ θα το αρνιόσουν, άδικο έχω;
Α Ω Performance-Live Cinema του Ash Bulayev Σκηνoθεσία: A. Bulayev Σενάριο: A. Bulayev, Ευγ. Τζιρτζιλάκη Παίζουν: Αγγ. Στελλάτου, Μ. Μουμούρης, Λ. Κιτσοπούλου, Α. Φράγκος Production Design: Χ. Μπρέλλης Μουσική: Ν. Κυπουργός Ηχητικός σχεδιασμός: Στ. Γασπαράτος Σκηνικά: Λ. Πεζανού Κοστούμια: Δ. Μακαρούνη Διάρκεια 80'
Κάποτε ήμουν κάτι μέσα στο σύμπαν. Τώρα είμαι κάτι μέσα στο σύμπαν. Αύριο θα είμαι κάτι μέσα στο σύμπαν.
Κάλεσα λοιπόν μερικούς πολύ άξιους ανθρώπους του θεάματος, με σκοπό να κάνουμε μια πρωτοποριακή παράσταση. Ξεκίνησε λοιπόν η υλοποίηση του πρότζεκτ από το "α" ως το "ωμέγα", βρέθηκαν τα χρήματα για την παραγωγή, οι χορηγοί, οι συντελεστές, το όνομα, σχεδιάστηκαν έπιπλα, φωτισμοί, ήχοι, λογότυπα, διαφημίσεις, δημόσιες σχέσεις, φυλλάδια, με λίγα λόγια ολόκληρη η παράσταση.
Η μοναδική λεπτομέρεια που είχε απομείνει ήταν τι ήταν αυτό που θέλαμε να προκαλέσουμε στον θεατή, το μήνυμα της παράστασης, το συναίσθημα που θα του μεταφέραμε. Κάποιοι πρότειναν "περφόρμανς", άλλοι "λάιβ σίνεμα", ή "θέατρο σε κινηματογραφική απόδοση". "Κινηματογράφος σε πραγματικό χρόνο", επέμεναν μερικοί. Να το λέγαμε "Μοντέρνα τέχνη" συνέχιζαν οι πιο ψαγμένοι. Τότε, ένα πανέμορφο ξανθό κοριτσάκι 4 χρόνων που πουλούσε λουλούδια, με πλησιάζει και μου λέει: "Ρε φίλε, πες το και Video Art και όπως θες, το θέμα είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά ετικέτες που δεν αγγίζουν την ψυχή του θεατή, αν δεν σημαίνουν και κάτι. Ποιά είναι η ωφέλεια της ψυχής του, αν έρθει να σε παρακολουθήσει επί 80 λεπτά; Τι του προσφέρεις τελικά; Ποιός ο λόγος ύπαρξης του έργου σου;"
Ξαφνικά ένιωσα σαν να είχα δεχτεί ένα χαστούκι. Έσκυψα ταπεινά το κεφάλι. Συνειδητοποίησα ότι μέσα σε όλο το τρέξιμο του δύσκολου αυτού εγχειρήματος, είχαμε ξεχάσει το σημαντικότερο. Ότι ο θεατής έρχεται και ανοίγει τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής του, για να σε δει να ανοίγεις κι εσύ την ψυχή σου, και να γίνει συμμέτοχος μιας μετάγγισης. Αν εσύ έχεις φροντίσει όλο το περιτύλιγμα αλλά έχεις παραλείψει να βάλεις το περιεχόμενο, το κοινωνικό ζώον που λέγεται θεατής, αισθάνεται απογοητευμένο, προδομένο και ταπεινωμένο. Και ένα ταπεινωμένο ζώον θυμώνει επικίνδυνα.
Ξύπνησα. Μάλλον έβλεπα εφιάλτη. Ήμουν λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης ΑΩ την παραμονή της πρεμιέρας στο Παλλάς. Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να τα αλλάξω όλα. Αλλά όχι τώρα, την επόμενη φορά. Και ήθελα τόσο πολύ να είναι πάλι όλοι εκεί...
2007, USA Σκηνοθεσία Τζόελ και Ίθαν Κοέν με τους: Τζος Μπρόλιν, Χαβιέ Μπαρδέμ, Τόμι Λι Τζόουνς, Κέλι ΜακΝτόναλντ ______________________________________
Εκεί που έβοσκα τα πρόβατα, έπεσα σε κάτι τύπους σκέτα πτώματα. Α, και σε μια βαλίτσα με 2.000.000 δολλάρια. Τί να 'κανα; Σκέφτηκα ότι στα δικά μου χέρια θα έπιαναν τόπο, κακό είναι; Τί κι αν αναγκαζόμουν να τα βάψω με αίμα, μιλάμε για πολύ χρήμα, αυτό δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας; Βέβαια έκανα και κάποια λάθη, όπως το να γυρίσω να προσφέρω ένα ποτήρι νερό σε έναν μελλοθάνατο. Αλλά κανείς δεν είναι τέλειος. Ας πρόσεχα, την επόμενη φορά θα τον αφήσω να ψοφήσει, μαλάκες ψάχνεις; Κυκλοφορούν και ψυχάκηδες, κι αν είναι σαν τον Χαβιέ Μπαρδέμ -γράφει ιστορία μ' αυτό του το ρόλο- καήκαμε...
